Ik weet nog precies wanneer ik de knop omzette. Het was een gewone dinsdagochtend, ik stond op de weegschaal, en ik dacht: ik kan dit niet nóg een keer. Nóg een dieet, nóg een lijst met dingen die niet mogen, nóg drie weken volhouden tot ik weer instort.
Wat in dit boek staat is geen dieet. Het zijn gewoon recepten die mijn gezin lekker vindt, die ik in een halfuur op tafel zet, en die toevallig ook goed zijn voor m'n lijn. Ik tel geen calorieën meer. Ik kook gewoon. En zonder dat ik er echt mee bezig ben, ben ik in zes maanden zeven kilo lichter.
Het mooiste vind ik dat m'n dochter ook gewoon meeeet. Geen aparte maaltijd, geen ‘mama is op dieet’. Ze kookt zelfs af en toe een gerecht uit het boek. Dat had ik tien jaar geleden niet durven dromen.
